هاتف اصفهانى شاعر دوره ى افشاريان و زنديان است.ديوان او شامل قصايد,غزليات,مقطعات و رباعيات ميباشد .او اشعارى هم به زبان عربى سروده و در غزل پيرو سعدى و حافظ بوده است.عمده ى شهرت وى به واسطه ى ترجيع بند عرفانى اوست هاتف در اين ترجيع بند به حقيقت عرفان که رؤيت جلوه و جمال پروردگار در همه چيز و همه جا و همه گاه است اشاره ميکند.